Ils megliers raviolis

Era tar ils raviolis van ils gusts dapart Quai hai era jau stuì constatar. ... 

Mia tatta fascheva raviolis da buntad, raviolis cun spinat, surarsentads cun paintg e tschagulas brassadas. Ella prendeva la pasta – natiralmain era quella fatga sezza – ed empleniva ella cun spinat ed ulteriuras ingredienzas. Da matta hai jau guardà bleras giadas co ch’ella fascheva quai, ma jau na saveva betg pli exact co ch’i gieva. Perquai avev’jau decidì da prender in «curs» tar mia mamma che fa ils medems raviolis. «La proxima giada che nus essan en Engiadina, pudessan nus far ensemen raviolis», hai jau ditg a mia mamma al telefon. 

Paucs dis pli tard eran nus – quai vul dir mes um Patrick, nossas figlias Selina (5 onns), Laura (2 onns) e jau – en viadi vers l’Engiadina. Jau hai infurmà mia famiglia che jau haja reservà la sonda insacura in pau temp per emprender a far raviolis. Mes um era d’accord da guardar durant quel temp da las mattas. Tuttenina di Selina: «Ma mamma, pertge na dumondas ti betg bab co ch’ins fa raviolis, el sa far ils megliers dal mund!». – «Super!», hai jau pensà. Ils megliers raviolis dal mund èn quels or da la stgatla!?! Pertge duai jau alura star uras a la lunga a far mezza raviolis, sche quai na vegn gnanc stimà? – Mes schlantsch era svanì! Quella fin d’emna avain mamma e jau fatg insatge auter cun il «temp gudagnà». Ed ussa, ussa vegn jau a far cumissiuns e sisum il scrit stat en letras grondas «stgatlas raviolis, sis giadas!» 

Cordialmain 
Karin Kohler-Pattis